Back to All Events

#RememberChevra (PL/EN)

FestivALT – już po raz drugi – przeprowadzi pokojową interwencję w obronie substancji materialnej budynku Chewra Tehilim. Ciągle – mimo wszystko – jest czego bronić. Ale coraz mniej. Na wspomniane wyżej „wszystko” – obok którego nie można przejść mimo – składają się m.in.: historyczna, artystyczna i duchowa wartość obiektu; decyzja Gminy Wyznaniowej Żydowskiej jego wynajęcia podmiotowi, który – dokonując barbarzyńskich przeróbek – zamienił go w miejsce wyszynku. Interwencja FestivALTu  wszystkiego już nie ocali, ale może uświadomi niektórym fakt oczywisty: nie wszystko jest na sprzedaż.

KRÓTKA HISTORIA BUDYNKU  CHEWRA TEHILIM
Dom modlitwy na ul. Meiselsa 18, wzniesiony w 1896 z inicjatywy Bractwa Psalmowego (Chewra Tehilim) według projektu znanego żydowskiego architekta Nachmana Kopalda, podczas wojny zdewastowany w znacznym stopniu przez Niemców. Po wojnie – do 2006 – siedziba zespołu pieśni i tańca Krakowiacy.

W roku 2001, na mocy ustawy o stosunku państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w RP z 1997, zwrócony Wyznaniowej Gminie Żydowskiej w Krakowie. W 2008 odkryto tu piękne XIX i XX-wieczne polichromie, przedstawiające elementy florystyczne i animalistyczne, widoki Jerozolimy oraz hebrajskie inskrypcje. W 2012 postępowa społeczność żydowska Beit Kraków podjęła – bezskutecznie – próbę pozyskania budynku na na cele sakralne, edukacyjne i kulturalne. Jego zarządca wybrał inną ofertę.

I już w roku następnym na tle historycznych polichromii pojawiły się butelki z kolorowymi trunkami, a we wnęce po Aaron HaKodesz – głośniki. Bo budynek – wpisany w kwietniu 2013 do rejestru zabytków pod numerem A-1343/M – stał się dyskoteką.

W sierpniu 2016 obecni najemcy (klub Alchemia) przebili ścianę –  w miejscu gdzie kiedyś był Aaron HaKodesz – robiąc w ten sposób dodatkowe wejście i jednocześnie nieodwracalnie niszcząc jedną z ostatnich tego typu wnęk, ozdobionych typową dla tego regionu namalowaną czerwoną kurtyną teatralną.

W roku 2017 twórcy FestivALTu urządzili tu pierwszą pokojową interwencję artystyczną, mającą zwrócić uwagę na, unikalną w skali kraju, wartość budynku.